Puddingtarzan
“Mama, weet jij wat een puddingtarzan is?”, vraagt Karel me. Euh… nee. Maar intussen schieten natuurlijk de gekste dingen door mijn hoofd. Dat is typisch Karel. Altijd bezig met vreemde en gekke projecten. Hij heeft samen met zijn vrienden ook een clubje opgericht, inderdaad, de puddingtarzans… In een notendop: het zijn helden, maar niet altijd.
Karel steekt al zijn tijd in fantasie, wat niet slecht is, maar ja, als moeder zie je ook graag dat hij wat tijd in zijn schooltaken steekt. Hij kwam laatst thuis met een dictee waarin 12 fouten stonden. Het werd geen gezellige avond toen. Hans boos, ik boos, Karel dichtgeklapt, Hanna muisstil. Zijn dictees slabbakten al een tijdje, zijn rapport ook. En ja, als je weet dat hij beter kan… onze speelvogel.
En toen kwam het idee. Karel is namelijk ook gek op Star Wars, Obi-Wan Kenobi, Luke Skywalker en R2-D2. “Mama, mag ik alsjeblief die films eens zien?” Honderd keer heeft hij me al uitgevraagd over wie nu wie is en wie nu wat met wie gedaan heeft en hoe dat nu ook al weer zat met de Federatie en de keizer en de rebellen. Ja, ik geef het ook maar meteen toe, ik was er vroeger ook een fan van.
Soit. Mijn idee dus. Er zijn intussen verschillende films van Star Wars op de markt. Dus ik maakte met Karel de afspraak dat als hij een dictee zonder fouten kon afleveren, maar werkelijk geen enkele (ik dacht: ik leg de lat om te beginnen lekker hoog), hij naar een dvd van Star Wars mocht kijken. En aangezien er zes films zijn…
Nog geen week later kwam Karel triomfantelijk thuis. “Mama, we hebben dictee gehad. Raad eens hoeveel fouten ik heb gemaakt?” En inderdaad, geen enkele fout. Ik moest even gaan zitten. “Die heeft me goed liggen”, dacht ik.
We hebben samen naar de eerste dvd van Star Wars gekeken, en na anderhalf uur viel hij in slaap. Het was het enige dictee dit jaar zonder fouten. Maar toch heeft hij er iets van geleerd, hij weet nu dat als hij werkt, hij resultaten bereikt. Tot mijn verbazing leert hij sinds kort uit eigen beweging zijn dictees en doet hij (binnen de perken) toch een beetje moeite. Missie volbracht.
Ik ben Nathalie, heb twee kinderen en werk voltijds als journaliste bij vtm. Karel is mijn zoon, hij is 9, en Hanna is mijn dochter van 6. Hans, mijn man, is iets ouder. Deze zomer trekken we naar Umbrië in Italië. Zwemmen, wandelen en af en toe ook wat cultureels. Voor mij en mijn man een ideale vakantie, en zolang ze het zwembad in mogen, voor de kinderen ook.











