Thuis bij Matt Sanders, uitvinder van Triple P

Matt Sanders is de grote man achter Triple P. Toen hij 19 jaar was, startte hij zijn studie over positief opvoeden. In 1993 bedacht zijn vrouw de naam voor het programma en geraakte het stilaan bekend over de hele wereld. De professor in de klinische psychologie was eind mei in België en maakte even tijd om met ons te praten.

Wie is Matt Sanders?

“Ik ben 57 jaar. Ik heb een vrouw Trish en twee kinderen: Emma (33) en Ben (30). Ik ben ook grootvader van Charlotte (3) en Sam (1). Ik ben geboren in Nieuw-Zeeland, in Auckland. Op mijn negentiende startte ik mijn doctoraatsonderzoek over Triple P. In 1981 is dat afgerond. Ik doe dus al meer dan dertig jaar onderzoek over Triple P.”

Bestond Triple P toen al?

“Nee, ik was het programma aan het ontwikkelen. Eigenlijk startte het als een individueel programma voor ouders van peuters die agressief waren. Doorheen de jaren is het programma geleidelijk aan geëvolueerd. We testten kinderen met verschillende problemen, zoals ongewenst gedrag, of met moeilijkheden om te eten, kinderen die intellectueel minder sterk stonden, of kinderen van gescheiden of depressieve ouders. In 1993 wilden we het programma meer verspreiden om iets bij te dragen aan het welzijn van kinderen. Maar we hadden nog geen naam. Het was eigenlijk mijn vrouw die daar uiteindelijk mee afkwam: Positive Parenting Program.”

Vanwaar je interesse voor opvoeding?

“Ik groeide op in een familie vol opvoeders. Mijn vader was directeur in een jongensschool in Auckland, mijn moeder was leerkracht. Ik heb drie broers en zussen die ook allemaal lesgeven en ook mijn vrouw is leerkracht. Thuis hadden we dus veel discussies over kinderen en het belang van opvoeding. Dat werd een passie voor mij, ook op de universiteit. Ik begreep dat er veel kinderen waren met gedragsproblemen. Serieuze problemen, die wel vermeden konden worden.”

Heb je je eigen kinderen opgevoed volgens de Triple P-principes?

“Ik denk dat mijn kinderen zowat de Guinese biggetjes geweest zijn voor Triple P. Zij hebben dat soort ouderschap meegekregen gedurende hun hele leven. Toch werden ze het niet beu. Ik denk dat ze trots zijn dat ze deel uitmaken van de geschiedenis van Triple P. Ze hebben me altijd heel hard gesteund. We zijn een heel hechte familie. Nu nog komen we elke zondag samen voor een familiediner. Er zijn maar twee regels: iedereen is welkom, ook vrienden. En vader kookt, ik dus. Dat doen we al jaren zo.”

Waarom reis je nu de wereld rond?

“We beantwoorden vragen van andere landen die ook met Triple P willen starten. We gaan altijd eens langs om te praten en te bekijken of het programma aansluit op de cultuur en daar ook kan werken. Meestal start het dus met een onderzoek. Dat moedigen we echt aan. Verder spreek ik op conferenties, ontmoet ik beleidsmensen of onderzoekers en media. Tijdens mijn laatste bezoek aan België kreeg ik bijvoorbeeld de kans om met jullie prinses Mathilde te praten. Ik was vereerd.”

Hoe verliep dat?

Het was heel leuk. Ze was heel geïnteresseerd in Triple P. Zij is ook moeder van vier kinderen. Als je een ouder bent, maakt het niet uit wie je bent of wat je achtergrond is. Je wordt altijd met opvoedingszaken geconfronteerd: kinderen aankleden, eten geven, kinderen die niet goed gezind zijn of kwaad worden. Ouderschap maakt mensen gelijk. Er zijn verschillende soorten onderwijs, of sociale standen. Maar als je kind in het openbaar van zijn oren maakt, dan is er één ding universeel: de ouder schaamt zich. En ouders over de hele wereld zoeken naar oplossingen voor dat soort problemen.

Meer info bij Triple P International: www.triplep.net