Ik ben consequenter geworden

Chantal heeft haar dochter Laura niet mee in buurtcentrum Nova. ‘Ze is stout geweest’, vertelt ze. ‘Ik heb haar daarom thuis gelaten bij haar papa. Vroeger zou ik toegegeven hebben en ze toch hebben meegenomen. Nu ben ik daar consequenter in. Nee is en blijft nee.’

Ik tref Chantal tijdens haar uurtjes vrijwilligerswerk in buurtcentrum Nova in Kiel. Ze knutselt er samen met andere buurtbewoners ijverig een kunstwerkje in elkaar.

“Schrijf maar op in grote letters: ‘Triple P is goed voor elke ouder!’”, zegt Chantal. “Ook al ben je niet echt overtuigd, ga gewoon en je zult zien dat je er zeker iets interessants opsteekt.”

Als het van Chantal afhing, dan had ze van bij de geboorte van haar kinderen Triple P gevolgd. “Spijtig dat het vroeger niet bestond. Je kunt alleen aan je kinderen doorgeven wat je zelf van thuis hebt meegekregen. Marc was 7 jaar en Laura 10 toen ik aan de cursus bij het begeleidingscentrum De Bricke begon. Al die jaren daarvoor heb ik het op mijn eigen manier gedaan.”

“Na de eerste cursus ging het thuis wat moeizaam. Mijn kinderen apprecieerden het niet dat er plotseling andere regels golden. ‘Mama, waarom doe je zo raar?’, vroegen ze dan. Maar ik hield voet bij stuk. Mijn kinderen dreven vroeger hun zin door, en ik durfde wel eens toe te geven. Maar nu is het en blijft het nee. Ze moeten zich daar bij neerleggen.”

Bij zoon Marc werd voor de zomervakantie ADHD en autisme vastgesteld. Chantal: “Als hem iets niet aanstaat en hij denkt dat hij oneerlijk behandeld wordt, dan gilt hij alles bijeen. Ik krijg nu tips om daar mee om te gaan. En die werpen hun vruchten af. Ik ben trouwens aan de Triple P-cursus begonnen voor we wisten dat hij autisme en ADHD had. Bij De Bricke raadden ze me aan om voor voorspelbaarheid te zorgen. Marc moet op voorhand weten wat er gaat gebeuren, anders wordt hij driftig en krijgt hij woedeaanvallen. Maken we een uitstap? Dan overloop ik met hem het programma van de dag. ‘We gaan ons nu aankleden, dan nemen we ons rugzakje, dan stappen we de trein op’, vertel ik hem dan. En als onderweg toch iets onverwachts gebeurt, dan probeer ik hem te kalmeren. Ik zeg dan: ‘Niet roepen, ik versta je niet als je zo gilt.’”

Chantal beseft dat kinderen opvoeden moeilijker is naarmate ze ouder worden. “Ze worden mondiger en eisen ook meer, maar tegelijkertijd zijn ze erg beïnvloedbaar en kwetsbaar. In de cursus voor twaalfplussers krijg ik daar advies over. Ik kijk bijvoorbeeld uit met welke vrienden ze omgaan. Ik zeg dan tegen Laura: ‘Ik denk niet dat die vrienden geschikt zijn voor jou, om die en die reden’. Ik wijs ook aan welke vrienden wel een goede invloed op haar hebben. Een positieve kijk werkt het best.”

Meer info over Triple P voor jonge kinderen én tieners

De Bricke, Dries 2A, 2550 Kontich

03 458 42 50, Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. , www.debricke.be